Kızıl Kahkaha & Bulunmuş Bir Elyazmasından Parçalar

Leonid Andreyev, Rus-Japon Savaşı'nın yarattığı yıkımın gölgesinde, savaşın insan zihninde açtığı derin yaraları anlatıyor. Mançurya cephesinde görevli bir subayın parçalanmış günlük notları, ölümünden sonra kardeşi tarafından bir araya getirilir. Savaşın dehşetiyle bacaklarını kaybeden subay için "kızıl kahkaha", kan gölüne dönen toprağın, paramparça bedenlerin ve çıldırmış dünyanın simgesidir. Yürüyüşlerin bitmek bilmediği, doktorların çaresiz kaldığı bu cehennemde, askerler de akıl sağlıklarını yitirir. Savaşa katılmayan kardeş bile, uzaktan tanık olduğu bu vahşet karşısında duyarsızlaşır ve deliliğin eşiğine sürüklenir. Öyle ki, bir annenin gazeteden öğrendiği oğlunun ölüm haberi, bir ay boyunca ona mektuplar göndermeye devam eden bir hayalete dönüşür. Andreyev, savaşın insanlığı nasıl yok ettiğini, gerçeklikle hayalin sınırlarını nasıl bulanıklaştırdığını, acımasız bir gerçeklikle gözler önüne seriyor.