Kız

O. Henry’nin öyküleriyle tanışmak, hayatta pek rastlanmayan o ani dönüşleri keşfetmek gibidir. İlk gençlik yıllarımda, bir öğretmenimin hediye ettiği kitapla adını duyduğum bu yazar, bana umudun ve sürprizlerin kapısını aralamıştı. William Sydney Porter’ın gerçek adı olduğunu, hayatının son demlerinde alkolle boğuştuğunu öğrendiğimde ise şaşkınlıktan dona kalmıştım. Neşeli öykülerinin ardında, annesini küçük yaşta kaybeden, hapishaneyle tanışan bir adamın izleri vardı. Yine de insanlara duyduğu inanç hiç sönmemiş, satırlarına umudu nakşetmişti. Onun öyküleri, yıllar geçse de tazeliğini koruyor; her yaştan okuru, hayata farklı bir pencereden bakmaya davet ediyor. O. Henry, sadece bir yazar değil, insanın içindeki iyiliğe inanmaya devam eden bir umut taciridir.