Kıyamet Ha Kıyamet

İnsanoğlu, varoluşunu anlamlandırmak için belki de en büyük bahaneyi uydurdu: kıyamet. O tek gün, her şeyin hesap vereceği, adaletin sağlanacağı, sonsuzluğun başlayacağı an olarak kutsandı. Ama ya o gün, aslında her günse? Ya cehennem de cennet de bizim içimizde, dışımızda, günlük hayatımızda gizliyse? Hakan Sipahioğlu, *Kıyamet Ha Kıyamet*’te bu sorunun peşine düşüyor. Roman, geçmişle bugünün, gelenekle yeniliğin, yerelle küreselin iç içe geçtiği bir dünyada kaybolan insanın hikâyesini anlatıyor. Bir yanıyla dijital çağın içinde yüzen, diğer yanıyla köklerine sıkı sıkıya tutunan bir kuşak üzerinden, anlamın eridiği, değerlerin silikleştiği bir çağı irdeliyor. Kıyamet artık uzak bir tehdit değil; her an, her yerde, her davranışta saklı. Belki de asıl felaket, farkında olmadan onu yaşamakta.