Kitabu Afati’l Lisan Dilin Afetleri

İstanbul’un sisli bir sonbahar akşamı, yağmur damlaları sarayın avlusuna serpişirken, Bab-ı Hümayun’dan hızla geçen bir atlı, içindeki karmaşayı bastırmaya çalışıyordu. Akşam ezanı, Ayasofya’dan yükselirken, "Haydin kurtuluşa!" nidaları arasında, adamın aklında tek bir soru vardı: Gerçekten kurtulmak mümkün müydü? Padişah Sultan Mahmut, baş ağrısı bahanesiyle dinlenmeye çekilmiş, o ise Paşakapısı’na dönmüştü. Ama zihni, devleti ayakta tutmaya çalışan bu yalnız adamdaydı. Islahatlar, açılan mektepler, kalkınma çabaları… Ne var ki halk, fikir ayrılıklarıyla bölünmüş, her köşede devlet aleyhine fısıldayan sesler yükseliyordu. Hacı Bektaş’ın kutsal kazanı devrilmiş, ordu ile millet bir kez daha karşı karşıya gelmişti. 1826 yılının o puslu günlerinde, zindanda bir bilgin, çarşıda bir ciltçi, Kapalıçarşı’nın derinliklerinde ise bir kuyumcu, çaresiz bir planın peşindeydi. Sarayın en kıymetli mücevherini çalmak.