Kısmet Büfesi

Resim yapmaya başladığında, gözünün gördüğü her şeyi kâğıda aktarmak yetiyordu ona. Kusursuz bir at, bir boğa çizmek, düşlerinde canlanan hayvanları yakalamak umuduyla doluydu. Ancak zamanla fark etti ki bakmak, yalnızca yüzeyi görmek demekmiş. Koşanların, kaçanların soluğunu, haykırışlarını, acılarını duyabilmeli; terlerini, kanlarını kendi elleriyle hissedebilmeliymiş. Resimlerine bu canlılığı, bu derinliği katabilmek için önce ruhunu açması gerektiğini öğrendi. Ne var ki bu da yetmedi. Sanatın, görünenin ötesine geçmek, dokunulmaz olanı dokunulur kılmak olduğunu anlamasıyla birlikte, yolculuğu daha da karmaşıklaştı.