Kış'a

Yağmurlu bir akşamüstü, alışık olmadığı bir telaşla durakta bekleyen adam, uzaklardan gelen korna sesiyle silkindi. Gözlerini kısarak baktığında, boş taksinin kendisine doğru yaklaştığını fark etti. Elini kaldırıp aracı durdurdu, arka koltuğa yerleşirken yüzünde beliren gergin ifade kaybolmadı. Camdan süzülen ışıklar, gökyüzünün gri tonlarını aydınlatırken, zihninde biriken düşünceler ağırlığını hissettiriyordu. Yol boyunca sessizlik egemendi; ne şoförle sohbet etti, ne de dışarıdaki hayata karıştı. Evine yaklaştıkça, geçmişin gölgeleri daha da belirginleşti. Çantasındaki eşyalara dokunurken, dönüşün aslında hiç bitmeyeceğini yeniden anladı. Mesafe ne kadar uzak olursa olsun, anılarla dolu bir yolculuk her zaman kısaydı onun için.