Kış

Karl Ove Knausgaard, bu kez mevsimlerin sessiz şiirine kulak veriyor. *Kış*, gündelik hayatın sıradan görünen detaylarını bir babanın gözünden yeniden keşfederken, dünyayı büyüleyen bir merakla didikliyor. Neden tabutların penceresi yok? Sevgiyi, yalnızlığı, varoluşu hangi sıradan anlar açıklayabilir? Knausgaard, kızı için yazdığı bu satırlarda, soğuğun içindeki sıcaklığı, karanlığın ardındaki ışığı arıyor. Her cümle, sanki ilk kez görüyormuşçasına taze; her düşünce, hem basit hem derin. Mevsimlerin döngüsü gibi, bu kitap da okuru alışılmışın dışında bir yolculuğa çıkarıyor: Bir yandan buz tutmuş göllerin üzerinde yürürken, diğer yandan insanın içindeki sonsuzluğa dokunuyor. Knausgaard’ın kaleminden dökülenler, hayatın en yalın hallerini bile büyülü bir hikâyeye dönüştürüyor.