Kış İkindisinin Evinde

Okulun son zili çalmak üzere. Koridorlar, bir zamanlar sessizliğin hüküm sürdüğü o yerler, şimdi kahkahalarla inliyor. Genç eller, dolap kapaklarına gizli mesajlar kazıyor, kalpler çiziyor; aşkın ne olduğunu anlamaya çalışır gibi. Temiz gömlekler giyiliyor, saçlar özenle taranıyor. Bir yıl sonra nerede olacaklarını, hangi sokaklarda yürüyeceklerini hayal ediyorlar. Veda töreni yaklaştıkça, yüreklerde garip bir heyecan kabarıyor. Oysa bu, özgürlüğün kapılarını aralayan değil, çocukluğun güvenli limanını ardında bırakan bir dönüm noktası. Zaman, parmakların arasından kayıp giderken, geride sadece anılar ve belirsiz bir gelecek kalıyor. Baharın geç gelmesi gibi, bazı şeyler de hep geç kalır; farkına varıldığında ise çoktan yitip gitmiştir.