Kış Çayı

İstanbul’un sisli sokaklarında bir çay bardağının buğusu gibi yükseliyor Hülya Atakan’ın anlatısı. Her köşe başında bekleyen hikâyeler, geçmişin gölgeleriyle dans ederken, yazarın gözünden süzülen zaman, bir şiir kadar yumuşak, bir tarih kitabı kadar derin. Selimiye’nin kubbeleri altında Sinan’ın hayali dolaşır, Bağdat Köşkü’nde Sultan Murad’ın sesi yankılanır. Bir limandan ayrılan geminin ardından bakakalan yalnızlık, bir şairin dizelerinde eriyen özlem, her satırda yeniden can bulur. Atakan’ın kaleminden dökülen her sözcük, bir mekâna dokunmak değil, o mekânın ruhuna dokunmaktır. Bir çiçeğin taç yapraklarında Osmanlı padişahlarının izleri, bir kahve fincanında Yahya Kemal’in şiirleri gizlidir sanki. Geçmişle bugün iç içe geçerken, sıradan bir nesne bile ansızın zengin bir öykünün kapısını aralar. Kış Çayı, bir yolculuktan çok, içine çekildiğiniz bir atmosfer; okudukça geçmişin sıcaklığına sarılan,.