Kırmızıda Buluşma

Dilek Yılmaz’ın dizelerinde, başkaları için var olmanın ağırlığına direnen kadınlar soluk alır. Geleneklerin örttüğü duvarların altında kalan, emeğinin karşılığını yalnızlıkla ödeyen, kendine ait bir yaşam kurmaya çalışırken bedel ödeyen sesler yükselir. O duvarlar çoğu kez üzerlerine çöker, ama umut kırıntıları kalır ardında. Şair, töre cinayetine kurban giden Şemse’ye seslenirken, "Gözün kalmasın geride," der; toprakla buluşmanın boşuna olmadığını, sevdanın bıraktığı yerden devam edeceğini hatırlatır. Mücadele bitmez, sadece el değiştirir. Bugün aşkı doyasıya yaşamak, geçmişte canlarıyla ödedikleri bedelin izinden yürümekle mümkün olacak. Yılmaz’ın şiirleri, suskunluğun değil, direnişin mirasını taşır.