Kırmızı ve Siyah

1968’in tozlu sokaklarında ve 2020’nin sessiz apartman dairelerinde, iki kadın, iki erkek arasında savrulan iki aşk hikâyesi... Biri umutsuzluğa kapılıp yitip giderken, diğeri soğuk bir küskünlükle kabuğuna çekiliyor. Sevgi, sözlüklerde masum bir tanıma sığdırılsa da, gerçekte ne sınır tanır ne de yarım kalmaya razı olur. Hanife Hekim, *Kırmızı ve Siyah*’ta tutkunun ateşini ve karanlığını aynı sayfalara taşıyor. Kırmızı, coşkunun, arzunun rengi; siyah ise yıkımın, çaresizliğin gölgesi olarak karşımıza çıkıyor. Mektuplar, geçmişin izlerini sürerken şiirler, duyguların derinliğini daha da belirginleştiriyor. Nesiller boyu aktarılan sevgisizlik, karakterlerin hayatında nasıl bir yıkıma dönüştüğünü gözler önüne seriyor. "Geçmez," demişti yaşlı kadın, kelimelerini ağır ağır dökerek. "O duygu, o titreşim, ne dersen de artık, asla kaybolmaz. Kayboldu sanırsın, başka sevgilere yelken açarsın ama en ufak bir.