Kırmızı ve Kadın

Soğuk kış günlerinde ısınmayan eller, sobasız evlerin üşüyen duvarları arasında büyüyen bir kız çocuğu. Ihlamur kokusu, geçmişin izlerini taşıyan insanların gölgesinde, dedesinin kokusundan duyulan o gizli korku. Her adımda büyümeye çalışırken, mantosu, şapkası ve her yeri saran o kırmızı renk... "Gelenek böyledir, ilk lekelenişinde tokat yersin." Temiz yüreklerin ardında saklı kalan sancılar. *Kırmızı ve Kadın*, söylenmemiş sözlerin, bastırılmış duyguların hikâyesi. Kısa ama derin, nemli bir dokunuş gibi. Hüznü kucaklayan bir sonbahar esintisi misali, iz bırakıyor.