Kırmızı Kar Yağınca

Kasabanın sessiz sakinlerinden Hami, anne ve babasının ardından tek başına kalır. Herkes ona "Garip" diye seslenir artık; saf, dürüst ve yardımsever kişiliğiyle tanınan biridir. İnsanların dertlerine koşmaktan, işlerini eksiksiz yapmaktan geri durmaz. Ne var ki, karşılığında duyduğu tek şey hep aynıdır: "Ayın son çarşambası gelince" ya da "Kırmızı kar yağınca öderim!" Bu sözlerin ne anlama geldiğini bilmeden, alacaklarını bir deftere titizlikle not eder durur. Bir gün terzi dükkanının camlarını silerken defteri elinden kayar. Üniversite öğrencisi Zehra, yere düşen sayfaları okur ve Garip’in yıllardır kandırıldığını fark eder. "Gelmez ayın son çarşambası" ve "kırmızı kar"ın aslında hiçbir zaman olmayacağını anlayan Zehra, kasabalıya Garip’in hakkını aramak için kolları sıvar. Adaletin peşine düşer, çünkü emeğin boşa gitmesine gönlü razı değildir.