Kirli Kahraman

Vazgeçtiğin şeyi yeniden arzulamak, aslında kendine dönmenin en acımasız ama en samimi yoludur. Bu yolculukta, seni kendinden uzaklaştıran her adımın, her duygunun ne kadar yabancı olduğunu fark edersin. Sonunda ulaştığında, geçmişin gölgesinden sıyrılıp hak ettiğin geleceği kurmanın formülünü bulursun. Asıl tiksinti duyduğun, seni bu oyuna sürükleyen değil, bu oyunu oynatan kişidir. İçindeki gücü keşfetmek, yeni bir sevgiyi doğru şekilde yaşamanın kapısını açar. O kapıyı araladığında ise artık o eski duygunun soğukluğunda donup kaldığını anlarsın. Kendinle hesaplaştığın yer, başkalarının seni attığı karanlık kuyulardır. O karanlığı yaratacak kadar acımasız olamazdın, ama bu narsist kötülük sana bunu yaşattı. Çamurdan arınmak imkânsızdı, çünkü karşıdaki şeytan içindeki şeytanı uyandırmıştı. Nietzsche’nin dediği gibi: "Bir canavarla dövüşmeye kalkarsan, sonunda sen de canavar olursun. Karanlığa uzun süre.