Kırklar Cemi

Hüseyin Su’nun *Kırklar Cemi*, bir gönül bağının izini sürüyor; o inatçı, o sabırlı, o her geliş gidişte yanında olan kişi. Sözleri bazen öğüt, bazen azar, bazen de nazlı bir dokunuş gibiydi. Sonra ansızın çekip gitti. Şimdi geriye kalan, o gülü soldurmamak için verilen çaba. Roman, yüreğin derinliklerinde saklı kalmış, belki hiç açığa çıkmayacak duygulara dokunuyor. Sayfalarda dolaşan yaralar, kırgınlıklar, kopukluklar var; yazar onları iyileştirmek yerine kanatarak ölümsüzleştiriyor. Her satır, unutulmaz acıların izini taşıyor, ama hiçbiri teselli sunmuyor. Sadece varlıklarını hatırlatıyor.