Kırkbir Kere Sen

Çocukluğunun o incecik parmaklarıyla yaşamın tellerine dokunan bir çocuk var bu sayfalarda. On bir yaşında, babasının gölgesinde büyüyen, hayatı anlamaya çalışan bir yürek. Her satır, zamanın akışına karışan anıların izini sürüyor; bazen hüzünle, bazen umutla. Kırık dökük cümleler, içindeki fırtınaları sessizce anlatıyor. Yaşamın dokunduğu saçlar, geçen yılların izlerini taşıyor artık. Küçük bir çocuğun gözünden dünyaya bakarken, kendi çocukluğumuzu da hatırlıyoruz belki. Sadece yetmiş iki sayfa, ama içinde koskoca bir hayat saklı.