Kırk Dört Sıfır Dört

Refik Durbaş’ın dizeleri, gündelik yaşamın içinden çekip aldığı imgelerle hem bireyin iç sesine hem de toplumun yankılarına kulak verir. Sözcükleri özenle seçerken geçmişin izlerini de ustaca dokur; şiirine eskiyle yeninin, tekil olanla çoğulun kesiştiği bir derinlik katar. Durbaş, sıradan bir anı alıp onu evrensel bir duygunun eşiğine taşıyan o incelikli bakış açısıyla öne çıkar. Her dizesinde bireysel deneyimle toplumsal gerçeklik iç içe geçer; küçük bir ayrıntı, büyük bir anlamın kapısını aralar. Şiirin gücünü, kelimelerin ardındaki sessizlikte de hissettiren bu yapıt, okuru hem düşündürür hem de duyumsatır.