Kırk Birinci Gün

Sarayın içinde garip bir sessizlik hâkimdi. Padişah ile kızı, gözlerine inanamıyor, olup biteni anlamlandırmaya çalışıyorlardı. O ana kadar hiç bu kadar hızlı bir zafer elde etmemiş, hiç bu denli eğlenceli bir oyunun parçası olmamıştım. Kendimi bir kahraman gibi hissettiğim, şansın bana gülümsediği anlar hiç bu kadar yoğun yaşanmamıştı. Ancak ortada bir gerçeklik sorunu vardı: Gördükleri düş müydü, yoksa gerçek mi? Onları daha fazla şaşkına çevirmemek için tilki postunu bir kenara bırakıp gerçek halimle karşılarında durdum. Her şeyin bir açıklaması olmalıydı, ama o an sadece meraklarını dindirmek yetiyordu.