Kırık Sızısı

İsmail’in yüzü, yıllar geçse de zihnimden silinmedi. Bazen bu izi taşımanın ağırlığını hissetsem de, bazen de ona tutunmanın verdiği garip bir rahatlık vardı. Kimi soruların cevabı olmaz, sadece varlıklarıyla anlam kazanırlar. Hüseyin Su, kırılma anlarına odaklanırken, hayatın arka sokaklarında unutulanları anlatıyor: kahvehanelerin camlarına yazılan silik satırlardan, çöplüklerde rızkını arayan mültecilere; dünyaya kayıtsız kalan delilerden, sözünün eri doktorlara kadar. Gözümüze çarpmayan, fark etmediğimiz için görmezden geldiğimiz, ama aslında yanı başımızda duran insanların hikâyeleri. Bu yükü taşımak zorunda mıyız? Belki değil. Ama taşımayı seçeriz, çünkü içinde bir parça kendimizi buluruz.