Kır Evinde İkamet

W. G. Sebald’in son romanı, kaybolan anıların peşindeki bir adamın sessiz çığlığını duyuruyor. Jacques Austerlitz, akademik bir yaşamın gölgesinde, unutulmuş geçmişinin izlerini sürerken, kendi kimliğinin parçalarını bir araya getirmeye çalışıyor. Savaşın yıkımıyla köklerinden koparılan, dilinden, adından, yurdundan uzaklaştırılan bir insanın hikâyesi, Sebald’in benzersiz anlatımıyla hayat buluyor. Tarihle bugün arasında gezinen, gerçekle düşü arasına ince bir çizgi çeken bu metin, belleğin labirentlerinde dolaşırken bir yandan da estetiğin sınırlarını zorluyor. Sebald, Almanya’nın savaş sonrası unutuşuna karşı bir isyan gibi; geçmişin gölgelerini aydınlatarak toplumsal hafızayı yeniden canlandırıyor. Her satırıyla derinleşen, her sayfasıyla düşündüren bu eser, bir gezginin izlerini sürerken aslında kendi yolculuğumuzu da hatırlatıyor.