Kimsesiz Çocuk

Mart 1860’ın soğuk bir gecesi, Atlas Okyanusu’nun ortasında fırtına kopuyor. Gökyüzü simsiyah bulutlarla kaplı, dalgalar dev gibi yükselip alçalıyor. Slugi adlı küçük bir gemi, bu amansız havada zorlukla ilerlemeye çalışıyor. Teknenin güvertesinde dört çocuk, en büyüğü on dört yaşında, diğerleri daha küçük, mücadele veriyor. On iki yaşlarındaki Miço da aralarında. Hepsi, dümenin başında dimdik durmaya çalışsa da dalgaların şiddetiyle savrulup duruyorlar. Her an batma tehlikesiyle karşı karşıya olan Slugi’nin kaderi, fırtınanın merhametine kalmış. Çocuklar, umutlarını yitirmeden son gücüyle direniyor; çünkü tek umutları, bu karanlık gecenin bir an önce sona ermesi.