Kimse Bana Nesne Demez

Yasin Taçar’ın kaleminden çıkan bu roman, insanın kendi hikâyesinden asla kaçamayacağını bir kez daha hatırlatıyor. Yazar, adeta bir derviş edasıyla, iç dünyasının derinliklerine dalarken, etrafında dönen hayatın izlerini sürüyor. Sokakların çetin gerçekliği, dostların sıcaklığı, tasavvufun gizemli ışığı ve geçmişin bugüne nasıl dokunduğu, sayfalar arasında soluk soluğa ilerleyen bir yolculuğa dönüşüyor. Her satır, Yunus’un o bilinen sesini çağrıştırırken, anlatımın akıcılığı okuru kendinden geçiriyor; kimi zaman sarhoş edercesine, kimi zaman da baş döndüren bir hızla. Taçar, kelimeleri öyle bir dokur ki, sanki her biri kendi başına bir anlam taşır. Geçmişin izleriyle örülü bu hikâye, geleceğin tohumlarını da içinde barındırıyor. "Hak bir gönül verdi bana" dizesindeki gibi, hayret ve hayranlıkla dolu bir anlatı sunuyor. Edebiyatımıza taptaze bir nefes getiren bu eser, yazarın içtenliği ve samimiyetiyle okuru derinden etkiliyor.