Kimin bu sokaklar, alanlar, kentler

İstanbul’un göbeğinde, Boğaz’ın kıyısında sessiz sedasız duran Kuzguncuk, zamanın ötesinde bir hikâye anlatır. Duvarları, pencereleri ya da kapıları değil; yüzyıllardır bir arada soluk alan insanlarıdır asıl özü. Müslüman, Yahudi, Ermeni, Rum ve Türk’ün iç içe yaşadığı bu köy, hoşgörünün somut bir kanıtı gibidir. Ta ki dışarıdan gelen yıkıcı eller, bu eşsiz uyumu bozana dek. Günümüzde, aidiyet duygusunun silikleştiği, ilişkilerin geçiciliğe teslim olduğu bir şehirde Kuzguncuk, toplumsal yaşamın nasıl yeşerebileceğine dair bir ders sunar. Her taşında geçmişin izlerini taşıyan bu yerleşim, sadece bir mahalle değil; insanlığın unuttuğu değerlere açılan bir kapıdır. Cengiz Bektaş, bu benzersiz mirası satırlara dökerek, kaybolan bir dünyanın sesini duyurmaya çalışıyor.