Kimi Sevsem Sensin

Attila İlhan’ın dizeleri, aşkın soyutluğuyla yüzleşirken bir yandan da ona elle tutulur bir biçim veriyor. "Kimi sevsem sensin" derken, aslında sevginin imkansızlığını değil, her defasında aynı yüzün peşinden sürüklenişimizi anlatıyor. Şiirleri, karmaşık duyguların içinden geçip giderken, ruhun derinliklerinde yankılanan bir ezgi gibi. Acıyı, özlemi, tutkuyu kelimelere dökerken, okurun kendi yalnızlığını, umudunu, hayal kırıklıklarını bulacağı bir ayna uzatıyor. Her dize, sanki yıllardır beklediğimiz bir sesin fisıltısı; bazen sert, bazen yumuşak, ama her daim gerçek. İlhan’ın aşk şiirleri, sadece okunmakla kalmıyor, yaşanıyor, soluk alıyor ve zamanla birlikte büyüyor. *Süheylâ Değildi Adın*, *Ayaküstü Aşk*, *Yalan-Şehir* gibi başlıklar altında, sevginin tüm hallerini keşfetmek mümkün: hüzünlü, coşkulu, umarsız, umutlu. Bu şiirler, içimizdeki boşluğu yeşertmek için değil, onu anlamak için yazılmış gibi.