Kimbilir

Modern yaşamın en büyük yanılgılarından biri, hızın kendini gerçekleştirmenin tek yolu olduğuna inanmak. Günlerimizi yetişme telaşıyla doldururken, aslında farkında olmadan boşluğu doldurmak için koştururuz. Oysa aynı işi sakin kafayla, daha az yıpranarak da tamamlayabilirdik. Zamanın baskısı altında, her anı sanki bir sona yetişmek için harcarız; sanki ölüm, yaşamın tek anlamıymış gibi. Oysa saatlerimizi kurduğumuzda bile, çoğu kez en doğru an kendiliğinden gelir. Kırmızı ışıkta yetişmek için nefes nefese kalmak ya da asansör yerine merdivenleri tercih etmek, kazandığımız o birkaç saniyenin kime, neye hizmet ettiğini hiç düşündünüz mü? Belki de asıl mesele, hızın değil, durup bakabilmenin peşinde.