Kilis Hatıralarım

Yıllar geçtikçe, geçmişle aramdaki mesafe derinleşti. Sanki anılar, sis perdesinin ardında kaybolup gidecekmiş gibi bir telaş sardı içimi. Çocukluğuma dair izleri, gelecekteki kuşaklara bırakmak istedim; evlatlarıma, torunlarıma, yakınlarıma beni daha yakından tanıma fırsatı sunmak için. Ancak yazarken fark ettim ki, bu hatıralar sadece onlar için değildi. Kendi içimdeki çocuğu yeniden keşfettim, geçmişin İbrahim’iyle bugünün İbrahim’ini karşı karşıya getirdim. Anılar, zamanın akışında kaybolmadan önce, onları kâğıda dökmek, hem kendimle hem de başkalarıyla bir köprü kurmak gibiydi.