Kılavuz

Bilge Karasu’nun *Kılavuz*’unda, yazmanın anlamı üzerine derin bir sorgulama var. Anlatıcı, geçmişi kâğıda dökmeseydi belki de her şey silinip gidecekti; şimdiyse sürekli aynı sözcükleri çiğniyor sanki. Yaşamın içinde bir araca, bir oyunun parçasına dönüşmek, hatta bu rolü kabullenmek... Ölümden daha ürkütücü olan, geri dönüşü olmayan bu hal mi acaba? Karasu, varoluşun ağırlığını ve insanın kendini kaybetme korkusunu, incelikli bir dille işliyor. Her cümle, okuru da bu sorgulamanın içine çekiyor.