Kibritçi Kız & Seçme Masallar

Soğuk bir kış akşamı, sokaklarda yalnız başına dolaşan küçük bir kızın ayakları çıplaktı. Sabah evden çıkarken giydiği, annesinden kalma büyük ayakkabılar, telaşla yürürken ayağından fırlamış, bir daha da bulunamamıştı. Elindeki kibrit kutularını satmak için saatlerdir koşturuyordu, ama tek bir kibrit bile almamıştı kimse. Karnı aç, ayakları üşümüş, incecik giysileri rüzgârın soğuğunu geçiriyordu. Evlerden süzülen sıcak ışıklar, mis gibi yemek kokuları içini acıtıyordu. Bir köşeye büzülüp ısınmaya çalışsa da soğuktan kurtulamıyordu. Eve dönmek istemiyordu; çünkü babası, satamadığı kibritler yüzünden onu cezalandıracaktı. Titreyen elleriyle cebindeki son kibriti çıkardı... Bu masal, Andersen’in en dokunaklı öykülerinden biri olarak kalplere işliyor.