Kıble

Kâbe, Hz. İbrahim ve oğlu Hz. İsmail’in eliyle yükseltilen, yüzyıllar boyunca hem doğa olayları hem de insan eliyle defalarca zarar görüp onarılan bir mabet olarak varlığını sürdürdü. Her daim insanları kendine çeken bu kutsal yapı, ibadet yönü olarak belirlenmiş olsa da zamanla Hz. İbrahim’in öğrettiği inanç bozuldu, Mekke putperestliğin etkisi altına girdi. Kâbe, kıblesi olduğu dinin özünden uzaklaşsa da Arap Yarımadası’nda hep merkezî bir konumda kaldı. Bu kitap, kıblenin taşıdığı anlamı derinlemesine ele alırken, farklı dinlerin bu kavrama nasıl yaklaştığını inceliyor. Hint, Japon ve Çin inanç sistemleriyle Maniheizm ve Sabiilik gibi akımların kıble anlayışları, tarihsel arka planlarıyla birlikte irdeleniyor. Yahudilik ve Hıristiyanlıktaki yönelimler de mercek altına alındıktan sonra, İslam’ın kıbleyle kurduğu özel bağa odaklanılıyor. Kutsal yönün evrensel bir olgu olarak nasıl şekillendiği, farklı.