Ki...

Gecenin en derin anında, umut bir el gibi uzanır karanlığa. O an, sadece sen varsın; ateşler içinde kıvranan başını okşayan, saçlarını usulca düzelten. Ölümün kıyısından döndüğün o gece, mahpusun çatısını aralayıp gökyüzüne bakmıştın son kez. Ay, yıldızların arasından süzülüp seni sarhoş etmişti. O ışıkla içtiğin her yudum, bir aşkın başlangıcıydı belki de. "Ki..." diye başlayan o satırlar, kaybın ve yeniden buluşun hikâyesi; umudun karanlıkta nasıl bir ışığa dönüştüğünü anlatıyor. Acının ortasında bile gülümsemenin, tutunmanın, yaşamanın bir yolunu bulduğun o anlar... Bu kitap, o anların izini sürüyor.