Keşkesiz Yaşamak

Yaşamın yükünü omuzlarında taşırken, aslında başkalarının sesleriyle konuşup, onların beklentileriyle nefes alıyoruz çoğu zaman. Her adımda daha da batan bu çabadan yoruldukça, düş kırıklıklarımızın altında eziliyoruz. Direnişlerimizin boşuna olduğunu hissettiğimizde ise ilk küsen, en çok kendimiz oluyoruz. Hayata küsmek kolay, ama asıl zor olan, bu küskünlüğün içinde kaybolup giden benliğimizle yüzleşmek. Nefretin, pişmanlığın, bitmeyen ilişkilerin ve yarım bırakılmış hayallerin enkazıyla dolu iç dünyamızda, farkında olmadan birer harabeye dönüşüyoruz. Kendimizle barışık olmayan bir kalp, nasıl olur da başkasını anlayabilir? Kendine yetemeyen biri, nasıl başkasına destek olabilir? Sevmeyi unuttuğumuz benliğimizle, nasıl sevgiyi hak edebiliriz? Bu yolculuk, geçmişin gölgelerine doğru bir adım atmak, içimizdeki çöpleri temizlemek ve belki de ilk kez, gerçekten kendimizle tanışmak üzerine. Sen de bu keşfe var mısın?