Keşke O Deli Ben Olsaydım

Köyüne dönmek istiyor son nefesinde. Toprağının bağrına gömülsün diye vasiyet ediyor. Ne hıçkırık ne gözyaşı; sadece dualar eşliğinde uğurlansın istiyor arkasından. Cenazesini taşıma görevini Hüseyin Günaydın’a bırakıyor. Yolculuk sırasında tabutunun başı Ulugüney Yaylası’na çevrilsin, dağlar taşlar duysun diye sesleniyor: "Dinleyin beni! Deli Ahmet de bu dünyadan göçtü. Kimse sanmasın ki toprak üstünde dolaşanlar sonsuza dek onun altında kalmayacak. Gün gelir, hepsi mahşeri beklemeye koyulur. Şimdi hakkınızı helal edin; bir zamanlar sırtınızda gezinen, üzerinizden geçip giden bu deliye..." Ölümün ötesinde bile sesini duyurmak, varlığını hatırlatmak istiyor.