Keşke Kiminle Yola Çıktığımı Bilseydim

Yalnızlığın en derin anlarında, bir adam yürüyordu sokaklarda. Arkasında, şehrin gölgesi gibi sessizce takip eden bir köpek vardı. Ne bir yalvarış ne de umutsuz bir beklenti; sadece varoluşun çıplak hali, bir anlık yakınlık arayışı. Adam cebinden usulca uzattığı kırıntıyı düşürdü yere. Köpek, vakit kaybetmeden kaptı onu. İkisi arasında geçen bu basit alışveriş, kimsenin fark etmediği bir bağ kurdu bir anlığına. Şehir kalabalığının içinde kaybolmuş iki yalnızlık, birbirini buldu belki de sadece o an için. Ama o an, her şeyi değiştirecek kadar gerçekti. Mustafa Can’ın kaleminden dökülen bu hikâye, unutulmuş anların peşine düşüyor; insanın içindeki boşluğu doldurabilecek en küçük dokunuşların izini sürüyor.