Keşke Burada Olsaydı

Tel örgüler, dikenli teller, gözetleme kuleleri... Gözün alabildiğince uzanan bu sınırlar, sanki sadece dışarıyı değil, içimizi de kuşatmış gibi. Her adımda daha da derinleşen bir labirentin içinde buluyoruz kendimizi; duvarları bizim ellerimizle ördüğümüz, çıkışı olmayan bir yapının. Hem başkalarına hem de kendi zihnimize çektiğimiz bu çizgiler, aslında bizi bizden uzaklaştırıyor. Akın Çetin, keskin bir dille örülmüş bu dünyada, sınırların iki yanında da duranları anlatıyor. Roman, hem bir keşif hem de bir kaçış öyküsü; duvarların ardında sıkışıp kalanların, belki de o duvarları yıkmaya cesaret edebileceklerin hikâyesi. Labirentin içinde kaybolmuş gibi hissettiğimiz anlarda, umudun küçük bir ışık olarak belirmesi... Çetin’in akıcı anlatımı, okuru bu karmaşanın tam ortasına çekiyor ve bir yandan da çıkış yolunu aramaya davet ediyor.