Keş (ve) Leş

Gecenin karanlığında kaybolan yıldızlar mı seni andırıyor, yoksa sen mi yıldızların yerini almışsın bilmiyorum. Her ışıkta, her gölgede, her nefeste sen varsın. Sanki gökyüzü bile seni taşıyamamış da, izini bırakmış her yere. Artık gölgende yürüyemem; çekil, yoluma düşen her gölgeden. Seni özlerken düşüyorum, hem de öyle bir düşüş ki... Uykunun sınırında, uyanıklığın eşiğinde, bir anlığına boşluğa kapılıp sıçradığın o yerde. Seni özlemek işte tam orası: Aşkla nefretin, dostlukla düşmanlığın, sadakatin ihanetle buluştuğu o ince çizgide. Artık seni özlemenin adresi orası.