Kertenkele Savunması

Yaşamın en tuhaf, en beklenmedik anlarında bile bir şeyler tutunmaya çalışır. Cebinden düşen parayı son anda yakalamak için çırpınırsın, yüzünde beliren tek bir kıl bile seni deli eder, çıplak bir bedene bakmaman gerektiği halde gözlerin oraya kayar. Rapunzel’in hapse girmesi yüreğini dağlar, Ağa Camii’nde Shakespeare’in Yahudi karakteri bir Türk’le konuşmaya başlar. Evrim teorisi üzerine tartışırken biri "İnsan mı maymundan geldi?" diye sorar, sen de "Biraz önce el ele geçtiler" diye yanıtlarsın. İşte o zaman anlarsın: Hayat, kertenkeleler gibi direniyor. Onlar, yalnızlığın, suçluluğun, yaşlanma korkusunun gölgesinde bile ayakta kalmanın sırrını bilir. Bazen seni avutur gibi yapıp aslında en derin yaralarını deşer, bazen de hiç yaşanmamış bir geçmişin hikâyeleriyle avutur. Toplumla yüzleşirken bir tanık, bir sırdaş olurlar. Gözlerini onlardan ayırma sakın – çünkü onlar, direncin ta kendisidir.