Kerpiçli Köyden Kadıköy`e

Hüseyin Eker, *Kerpiçli Köyden Kadıköy’e* adlı eserinde, Anadolu’nun sadece coğrafi bir sınır olmadığını, canlı bir ruh olduğunu anlatıyor. Kaymakamlık görevi sırasında karşılaştığı çocukların gözünden başlayan yolculuk, bu topraklara dair derin bir sevdaya dönüşüyor. Anadolu, Fırat’ın coşkun akıntısında, Kızılırmak’ın kıvrımlarında, Aras’ın dinginliğinde gizli. Dağları, ovaları, ormanlarıyla bir bütün; Antep’in ateşli halayında, Aydın’ın vakur zeybeğinde, Trabzon’un coşkulu horonunda hayat buluyor. Bu topraklar, Mevlana’nın hoşgörüsüyle, Hacı Bektaş Veli’nin bilgeliğiyle, Yunus Emre’nin sevgi dolu dizeleriyle yoğrulmuş. Tarlada ter döken çiftçinin, fabrikada emek veren işçinin, dükkanında namusuyla kazanan esnafın omuzlarında yükseliyor. Köy meydanında bir bardak ayran ikram eden Ayşe Teyze’nin sıcaklığı, yol isteyen muhtar Ali’nin inadı, her şeyiyle Anadolu’nun ta kendisi. Eker, bu topraklara duyduğu.