Kerime

1932 yılının Anadolu’sunda, ezanın Türkçe okunmaya başlandığı o sancılı günlerde, küçük bir kasabada Kerime’nin acı dolu öyküsü başlar. Sessizliğiyle dikkat çeken, ürkek bir genç kızdır Kerime. Ağabeyi Mehmet’in yüreğini kemiren gizli günahları, gün geçtikçe daha da ağırlaşan bir yük gibi omuzlarına çökerken, ailenin en küçük ferdi Nezihe ise umutsuz bir aşkın peşinde koşarken hayatını karartır. Babaları Kâtip Efendi, görünüşte sevecen bir adamdır ama evdeki huzursuzluk onun gölgesinde büyür. Kerime’nin tek isteği mutlu olmak, gerçek bir aşka inanmaktır; ne var ki annesinin ve mahallenin baskısıyla, kendisinden çok yaşlı, dul bir adamla evlendirilir. Zorla girdiği bu evlilik, onu hayatın acımasız girdabında kaybolmaya sürükler. Dönemin toplumsal baskılarının ve bireysel trajedilerin iç içe geçtiği bu roman, insanın kaderiyle hesaplaşmasını derin bir duyarlılıkla anlatıyor.