Kent İlişkileri

İnsanın doğayla ilişkisi, onu dönüştürmekle başlar. Çıplak toprakta yaşamak yetmez; barınaklar, yollar, düzenler kurulur. Bu, yalnızca bir ihtiyaç değil, varoluşun doğal bir uzantısıdır. İlk giysiler nasıl bedeni örttüyse, kentler de doğayı yeniden şekillendirir. İnsan, ister istemez çevresini kendine benzetir. Uzaklaşmak istediği şehirden kaçsa bile, gittiği yerde yine aynı izleri bırakır: duvarlar, yollar, düzen. Çünkü insan, doğayı olduğu gibi bırakamaz; onu yaşanabilir kılmak, içgüdüsünün bir parçasıdır. Kent, bu dönüşümün en somut kanıtıdır.