Kendini Yineleyen Zihin

İnsanı diğer canlılardan ayıranın dil olduğu düşüncesi, yıllardır kabul gören bir varsayım. Oysa Michael C. Corballis, *Kendini Yineleyen Zihin*’de bu görüşe farklı bir açıdan yaklaşıyor. Ona göre asıl fark yaratan, düşüncelerimizi iç içe geçirebilme yetimiz, yani özyineleme. Descartes’ın ünlü sözü "Düşünüyorum, öyleyse varım" bile bu yetinin bir örneği: düşünen, düşüncesinin içine dahil oluyor. Bu beceri, geçmişi anımsamamızı, geleceği hayal etmemizi ve başkalarının zihinlerini anlamamızı sağlıyor. Corballis, nörobilimden antropolojiye uzanan geniş bir perspektifle, özyinelemenin nasıl dilin ve iletişimin temeline yerleştiğini inceliyor. Pleistosen Dönemi’nin zorlu koşullarında şekillenen bu zihinsel yapı, insanların birlikte plan yapmasını, yaratıcı çözümler üretmesini ve çevresini dönüştürmesini mümkün kılmış. Kitap, zihnimizin derinliklerine inerek, bizi insan yapan özelliğin ardındaki sırrı keşfetmeye davet ediyor.