Kendini Tanımadan Gidenler

Yaşamın girdabında savrulurken fark etmeden geçip gittiğimiz anların peşine düşen bir kitap bu. Çocukluğumuzun sokakları, zamanın acımasız akışı, yanımızdakilerin sessiz çığlıkları ve aramızdaki mesafeler... Hepsi bir araya gelince ortaya çıkan o derin yalnızlık duygusu. Değirmen Mevsimi’ne adım attığında, kendi yükünü taşımayı unutup başkalarının hesabına yargıda bulunanlarla karşılaştığında, gece yarısı bir yabancıya "söz veriyorum, emaneti yerine ulaştıracağım" diye haykırdığında anlıyorsun: Bu senin hikâyen. Mahmut Coşkun’un öyküleri, karanlıkta kaybolanlarla aydınlıkta umut arayanların, başkalarının yasını tutarken kendi hayatına yetişemeyenlerin izini sürüyor. Toprağa düşen her damla gözyaşının, parmak uçlarına sinen tozun, unutulmuş bir mezarın başında geçen her dakikanın ardında aslında ne saklı? Belki de cevap, hepimizin içinde bir yerde, sessizce bekliyor.