Kendini Savunan İnsan

Günümüz dünyasında birey, mutluluğu ve kişisel tatmini ön plana çıkaran bir yaşam felsefesiyle büyütülse de, aslında derinlerde başka bir gerçeğin farkına varır: Hayatın anlamı, hazdan ya da başarıdan ibaret değildir. Toplum, insanı sürekli bir şeyleri elde etmeye, daha çok kazanmaya, daha görünür olmaya iterken, birey kendi öz varlığını unutur. Para, şöhret ve iktidar, adeta yaşamın tek amacı haline gelirken, insan kendi iç dünyasından uzaklaşır. Dışarıda biriktirdikleriyle meşgul olur, kendini savunmak yerine çevresindeki her şeyi korumaya çalışır. Oysa gerçek kurtuluş, insanın kendi benliğine dönmesi, yaşamın özüne dokunmasıyla mümkündür. Erich Fromm, bu çelişkiyi derinlemesine irdelerken, insanın neden kendi özünden koparak yabancılaştığını sorguluyor.