Kendinde Değil Gibisin

Edebiyatın büyüsüne kapılmış bir akademisyen olan Metin, gerçekle kurmacayı birbirine karıştırarak yaşamını bir oyuna dönüştürür. Hayatını satır aralarına sıkıştırırken, gerçeklikten uzaklaşır; her an bir trajedinin peşinde koşar gibi, sivrisineğin kanadında bile derin anlamlar arar. Eski bir dostunun romanının yayımlanmasıyla birlikte dengesi daha da sarsılır. Başkalarının sözcüklerinde kendini bulma korkusuyla kıvranırken, yazamamanın boşluğunda kaybolur. Karısına, öğrencisine duyduğu aşkla örülü bu karmaşık oyuna onları da çeker. Aylin Sökmen, *Kendinde Değil Gibisin*’de yaşamla kurmaca arasındaki o ince, kaygan sınırı sorguluyor: İnsan neden gerçekten kaçarak oyunlara sığınır? Hayat mı edebiyattan esinlenir, yoksa edebiyat mı hayatı taklit eder? Sökmen, ne istediğini bilmeyen, başkası olmak için çırpınan bir adamın içine düştüğü tekinsiz labirenti, sayfalar arasına ustalıkla yerleştiriyor.