Kendime Yazdım

Şeyhmus Diken, 2020 baharının o kapalı günlerinde kaleme aldığı satırlarıyla, aslında bir günlük tutmaya niyetlenmişken denemeye dönüşen bir yolculuğa çıkıyor. Sözcükler, zamanın durgunluğunda içsel bir hesaplaşmaya dönüşüyor; anlık duygular, düşünceler ve sorgulamalar, okurun zihninde yankılanacak derinlikte işleniyor. Kafka’nın dediği gibi, suçlamak kolaydır ama anlamak, dönüşümü de beraberinde getirir. Peki, bu değişim nasıl başlar? Belki de suskunluğun gölgesinde biriken kelimelerle, tanıklık ettiğimiz dünyaya karşı sorumluluğumuzu hatırlayarak. Sadi’nin "Bir damla kan, bin endişe" sözü, insanın karmaşık doğasını ne güzel özetler. Diken de bu endişeleri, ironiyle yoğrulmuş bir dille kâğıda dökerken, o üç aylık sessizliğin izlerini sürüyor. Anların psikolojisini yakalamak, okuru da kendi içine çekiyor; çünkü yazılanlar, sadece yazarın değil, hepimizin hikâyesine dokunuyor.