Kendime İyi Geceler

Var mı yok mu, yoksa hep var mıydı? Ölüm bir kurtuluş mudur, yoksa yazılanlar mı onu yeniden doğurur? Bir bıçağı tutan el kime aittir, son nefesi veren mi yoksa hayata tutunan mı? Yalnızlık, başkalarının yokluğunda değil, belki de varlıklarında gizlidir. Bir bardak su içerken bile yalnız mıyızdır? Uykuya dalınca dünya durur mu, yoksa kapılar yön değiştirir, kitaplar yerinden oynar, duvarlardaki resimler solup gider mi? Kim bilir... İnsan yatağından hiç çıkmadan yeniden uykuya dalabilir mi? Belirsizlik, tüm kesinlikleri silip süpüren bir fırtına gibi: bir anda her şey değişir, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Dışarıdan gelen kalemlerin kim olduğunu, nasıl yazdığını bilemeyiz. Merak, zihnin peşini bırakmaz. Bir taş nasıl bir ömrü taşır, ölüm cebimize nasıl sızar, hep sır olarak kalır. Cümlelere değil de harflere, harflere değil de işaretlere bakarsan, dünya tersine döner: insanlar havasız, balıklar susuz,.