Kendi Kendine Konuşmaktır Aşk

Ege’nin tenha bir kıyı kasabasında, bir yaz günü başlayıp aynı hızla sönen bir aşkın izleri kalır geriye. Telefonun kapanmasıyla birlikte içine düşülen o garip boşluk, sanki bedenin bir parçası koparılıp alınmış gibi hissettirir kendini. Kısa bir anın içinde nasıl bu kadar derin bağlanılır, nasıl bir anda her şey anlamını yitirir? Aşk, bazen bir bütün olma arzusuyla başlar; sevdiğimiz kişi içimizde yer ettiğinde eksiklik duygusu silinir gibi olur. Ta ki o uzaklaşana, geride yalnızca bir yankı bırakana dek. Cezmi Ersöz, bu kısa ama sarsıcı öyküde kaybolan bir duygunun peşine düşerken, günümüz ilişkilerinin o bildik, soğuk cümlesini de hatırlatır: *"Müsait olunca ararım."* Ardından, gençliğin karmaşık iç dünyasına dalan on bir farklı hikâyeyle, aşkın, yalnızlığın ve bağlanmanın farklı yüzlerini gösterir. Her biri, modern hayatın içinde kaybolan duyguların izini sürer.