Kendi Kalemini Kıranlar Türk Edebiyatında İntihar

19. yüzyıldan bu yana intihar, bireyin iç dünyasında derin izler bırakan, adeta bir gölge gibi peşini bırakmayan bir gerçeklik olarak karşımıza çıkıyor. Sanatın ve düşüncenin sınırlarında dolaşanlar, kimi zaman seslerini duyurma arzusuyla yanıp tutuşurken, kimi zaman da bu sesin ağırlığı altında ezilip yok olmanın eşiğine geliyor. Bu kitap, intiharın ardındaki karmaşık nedenleri mercek altına alıyor: dinin etkisi, ekonomik çalkantılar, toplumsal baskılar, cinsiyet rolleri ve evlilik kurumunun yarattığı gerilimler... Her biri, insan ruhunun kırılganlığını gözler önüne seren örneklerle işleniyor. Van Gogh’un trajik sonu ya da Antonin Artaud’nun "toplumun intihar ettiği" sözü, bu konunun ne denli derin ve çok katmanlı olduğunu gösteriyor. İntihar, üzerinde kolayca hüküm verilemeyecek, her daim tartışmaya açık bir olgu olarak varlığını sürdürüyor. Bu eser, okuyucuyu bu karmaşık dünyanın içine çekerek, düşündürüyor ve sorgulatıyor.