Kendi Kaderini Tayin Hakkı Ve Sömürge Karşıtı Milliyetçiliğin Kökenleri

Birinci Dünya Savaşı'nın ardından gelen barış arayışında, ABD Başkanı Woodrow Wilson'un On Dört İlke'si, özellikle de halkların kendi geleceklerini belirleme hakkı, yıkılan imparatorlukların gölgesinde umut ışığı oldu. Wilson'un vaatleri, sömürge altında yaşayan topluluklar için adeta bir kurtuluş reçetesi gibi görünse de, bu ilkelerin pratiğe dökülme biçimi, beklentileri hızla söndürdü. Erez Manela'nın çalışması, bu "Wilsoncu An"ı mercek altına alıyor: Nasıl oldu da Wilson, ezilen halklar için bir kurtarıcı figürüne dönüştü? Kendi kaderini tayin etme umuduyla ayağa kalkan kitleler, "medeniyet ölçütleri" denen duvara çarparak nasıl hayal kırıklığına uğradı? Ve bu süreçte, mücadelelerini sokaklara taşıyan halklar, zamanla yüzlerini Wilson'dan, bu hakkı daha önce gündeme getiren Lenin'e çevirirken, büyük güçlerin çıkar hesapları nasıl devreye girdi? Manela, uluslararası politikanın soğuk gerçekleriyle.