Kelebeğin Son Günü

Gözlerin kapıya takılı kaldığında, artık ne papatyaların ne de sözcüklerin bir anlamı var. Suskunluğun, içindeki vedanın ilk kıvılcımlarını saklıyor sanki. Adımlarını sayarken ayrılığa doğru attığın her adımı görüyorum; farkında bile değilsin, yokluğunun soğuk rüzgârı çoktan esmeye başladı. Git artık, yüreğimin o büyülü kelebeği. Şiirlerini Araf’ta bırak, bugün son günün. Ben ise seni, ilk günkü gibi seviyorum hâlâ.