Kehribar Geçidi

Üçüncü yüzyılın sonlarında, Diocletianus’un Roma’sında bir sikke, elden ele geçerken nasıl bir öyküye dönüşür? Hangi gizemli bağ, bir avuç insanı, bir köpeği, rüyaları ve unutulmuş yolları bir araya getirir? Her defasında taşlanan haberci, neden gölgelerin arasında kaybolup durur? *Kehribar Geçidi*, bu soruların peşine düşerek okuyucuyu Forum’un gürültülü meydanlarından Colosseum’un kanlı kumlarına, Tiber’in kıyılarından Şifa Tapınağı’nın sessiz koridorlarına kadar sürüklüyor. İmparatorluğun ihtişamıyla çürümüşlüğü, özgürlüğün kırılganlığı, sözün gücü ve yazının laneti arasında geçen bu yolculuk, sadece bir dönemin değil, insanın değişmeyen hallerinin de izini sürüyor. Dönemin dokusunu ustaca işleyen anlatım, canlı karakterler ve nefes kesici olay örgüsüyle, sekiz yıllık bir çalışmanın ürünü olan bu roman, geçmişin tozlu sayfalarından çıkıp bugüne sesleniyor. Sanki her şey bitmiş de, geriye dönüp bakarken.